7 lipca 2026 r. Komisja Europejska przedstawiła EU Livestock Strategy, dokument określający długoterminowe podejście UE do produkcji zwierzęcej. Strategia podkreśla strategiczne znaczenie hodowli dla bezpieczeństwa żywnościowego, gospodarki oraz funkcjonowania obszarów wiejskich.
Jednym z najważniejszych elementów strategii jest zapowiedź dalszych zmian w zakresie dobrostanu kur niosek i brojlerów. Komisja planuje do końca 2026 r. przedstawić propozycje zmian przepisów, obejmujące m.in. stopniowe wycofywanie systemów klatkowych, rozwój praktycznych wskaźników dobrostanu oraz rozwiązania dotyczące uśmiercania jednodniowych kogucików.
Dla producentów oznacza to konieczność dalszego dostosowywania gospodarstw i inwestowania w technologie poprawiające warunki utrzymania zwierząt.
Strategia dużą wagę przywiązuje również do zapobiegania chorobom zwierząt. Rozwijane mają być systemy monitorowania, kontroli i zwalczania chorób oraz wykorzystanie narzędzi cyfrowych.
Dla sektora drobiarskiego szczególne znaczenie ma to w kontekście grypy ptaków. Wzmocnienie bioasekuracji i wcześniejsze wykrywanie zagrożeń mają ograniczać ryzyko strat produkcyjnych oraz zakłóceń w handlu.
Kolejnym ważnym kierunkiem jest zwiększenie dostępności europejskich źródeł białka paszowego. Strategia jest powiązana z unijnym Protein Action Plan, którego celem jest rozwój produkcji roślin białkowych i nasion oleistych w UE.
Komisja zwraca uwagę na potrzebę utrzymania konkurencyjności europejskich producentów. Istotnym elementem ma być stosowanie, w granicach zgodnych z zasadami WTO, warunków wzajemności wobec produktów importowanych.
Strategia wskazuje także na potrzebę zwiększenia inwestycji w cyfryzację, efektywność produkcji, dobrostan, ochronę środowiska i adaptację do zmian klimatu.
Polska jest jednym z najważniejszych producentów drobiu w UE, dlatego kierunek wyznaczony przez Komisję Europejską będzie miał bezpośrednie znaczenie dla krajowych gospodarstw i przedsiębiorstw.
Najbliższe lata mogą oznaczać konieczność inwestycji w systemy utrzymania zwierząt, dalsze zwiększanie wymagań dotyczących bioasekuracji, rozwój technologii monitorowania zdrowia i dobrostanu, rosnące znaczenie efektywności wykorzystania paszy i energii oraz nowe wymagania środowiskowe.
Strategia UE dla sektora hodowlanego nie jest więc zapowiedzią ograniczania produkcji drobiarskiej. To przede wszystkim sygnał, że europejskie drobiarstwo ma pozostać ważnym elementem bezpieczeństwa żywnościowego, ale będzie musiało dalej inwestować w dobrostan, bioasekurację, efektywność i nowoczesne technologie.